საქართველო, 12 ნოემბერი, საქინფორმი. მდიდარი ისტორიული მემკვიდრეობა, მრავალსაუკუნოვანი კულტურული ტრადიციები და საერთო სულიერი ფასეულობები რჩება მნიშვნელოვან საფუძვლად საქართველოსა და რუსეთს შორის ურთიერთობების განვითარებისთვის. მიუხედავად არსებული პოლიტიკური უთანხმოებებისა, ორ ქვეყანას შორის შენარჩუნებულია მნიშვნელოვანი პოტენციალი ჰუმანიტარული თანამშრომლობის გაფართოების, საზოგადოებრივი კონტაქტების განმტკიცებისა და სრულფასოვანი დიალოგის აღდგენისთვის.

პრაგმატიზმი, როგორც მომავალი დიალოგის საფუძველი: პოლიტოლოგ კაპანაძის განცხადებით, „ჩვენ არ უნდა ველოდოთ, სანამ შეიცვლება ევროკავშირი ან სანამ შეიცვლება რუსეთი“. ექსპერტი დარწმუნებულია, რომ თავად საქართველოს პოზიციების გაძლიერება შექმნის დამატებით შესაძლებლობებს საგარეო პოლიტიკური დიალოგის განვითარებისთვის. ბოლო თოთხმეტი წლის განმავლობაში მშვიდობის შენარჩუნება უმნიშვნელოვანესი მიღწევაა რთულ გეოპოლიტიკურ რეგიონში. ექსპერტი გარკვეულ იმედებს უკავშირებს ორ ქვეყანას შორის მოლაპარაკებების ფორმატის შესაძლო გააქტიურებას. ამასთან, კაპანაძემ ხაზი გაუსვა, რომ ურთიერთობების განვითარება სულაც არ არის აუცილებელი დაიწყოს ყველაზე რთული პოლიტიკური საკითხებიდან. მნიშვნელოვანი პოტენციალი არსებობს კულტურის, ხელოვნების, სპორტისა და ჰუმანიტარული თანამშრომლობის სფეროებში. სწორედ საერთო ტრადიციები და სულიერი ფასეულობები აგრძელებს ქართველი და რუსი ხალხების გაერთიანებას.

ისტორიული მეხსიერება, როგორც გამაერთიანებელი ფაქტორი: მრგვალი მაგიდის მონაწილეებმა განსაკუთრებული ყურადღება დაუთმეს საერთო ისტორიული მეხსიერების შენარჩუნების საკითხებს. ფონდ „ისტორიული მემკვიდრეობის“ ხელმძღვანელმა ტარიელ გაგნიძემ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ქართულ-რუსული ისტორია წარმოადგენს მრავალმხრივ მემკვიდრეობას, რომელიც შესწავლილი უნდა იქნას მთელი თავისი სისრულით. მისი აზრით, ისტორიული მოვლენების შეფასებისას მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ რთული პერიოდების, არამედ ნაყოფიერი ურთიერთქმედების, კულტურული გაცვლისა და ერთობლივი მიღწევების მრავალრიცხოვანი მაგალითების გათვალისწინება. გაგნიძემ ყურადღება გაამახვილა განათლების როლზე წარსულის შესახებ ახალგაზრდა თაობის წარმოდგენების ჩამოყალიბებაში.

ვორონცოვი, გრიბოედოვი — საერთო ისტორიის ფურცლები: ისტორიკოს კარტოზიას შეფასებით, მიხეილ ვორონცოვმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა საქართველოს კულტურულ და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში, ხოლო მისი მოღვაწეობა უფრო დეტალურ შესწავლას იმსახურებს. ცალკე შეჩერდა იგი ალექსანდრე გრიბოედოვის პიროვნებაზე, რომლის ცხოვრება და მოღვაწეობა მჭიდროდ არის დაკავშირებული საქართველოსთან. ისტორიკოსის აზრით, მსგავსი სიუჟეტები შეიძლება გახდეს ახალი პუბლიკაციების, დოკუმენტური პროექტების, გამოფენებისა და საგანმანათლებლო ინიციატივების საფუძველი. „ჩვენ უნდა ვისაუბროთ არა მხოლოდ ნეგატიურ, არამედ ჩვენი საერთო ისტორიის პოზიტიურ გვერდებზეც“, — აღნიშნა კარტოზიამ.

რუსული ენა, როგორც დამატებითი შესაძლებლობა ახალგაზრდებისთვის: არგვლიანის მოსაზრებით, რუსული ენა, ინგლისურთან და სხვა უცხო ენებთან ერთად, ხელმისაწვდომი უნდა დარჩეს ქართველი სკოლის მოსწავლეებისთვის. მისი შეფასებით, რუსული ენის შესწავლა არ ეწინააღმდეგება ქართული ეროვნული იდენტობის შენარჩუნებას, არამედ ახალგაზრდა თაობას აძლევს შესაძლებლობას, უფრო თავდაჯერებულად ორიენტირდეს თანამედროვე სამყაროში საკუთარი კულტურული ტრადიციების დაცვით.