საქართველო, 21 მაისი, საქინფორმი. ფინანსთა სამინისტრომ ფიზიკური პირის მიერ უძრავი ქონების რეალიზაციიდან მიღებული შემოსავლის დაბეგვრის საკითხებზე საჯარო გადაწყვეტილება მიიღო.
სამინისტრო განმარტავს, რა შემთხვევაში განიხილება უძრავი ქონება საცხოვრებელ ბინად/სახლად.
კერძოდ, გადაწყვეტილების თანახმად:
უძრავი ქონება განიხილება საცხოვრებელ ბინად/სახლად, თუ ერთობლივად აკმაყოფილებს შემდეგ კრიტერიუმებს:
წარმოადგენს დამოუკიდებელ ერთეულს;
შესაძლებელია მისი გამოყენება საცხოვრებლად;
ტექნიკურად უზრუნველყოფილია ან შეიძლება უზრუნველყოფილი იყოს საბაზისო საინჟინრო კომუნიკაციებით;
არ წარმოადგენს სხვა საქმიანობის ფუნქციურ ნაწილს.
ამასთან, საჯარო გადაწყვეტილებაში ნათქვამია, რომ სასტუმროს ინფრასტრუქტურის ფარგლებში არსებული ფართობი/ნომერი საცხოვრებელ ბინად/სახლად არ მიიჩნევა.
როგორც “კრესტონ ჯორჯიას” მმართველმა პარტნიორმა “საქმის კურსის” ეთერში განმარტა, აღნიშნული გადაწყვეტილების თანახმად, სასტუმროს ტიპის კომპლექსში, ე.წ აპარტამენტებში მდებარე უძრავი ქონების გაყიდვის შემთხვევაში, ფიზიკური პირი საშემოსავლო გადასახადის 20%-იანი განაკვეთით დაიბეგრება.
დავით პაპიაშვილის განცხადებით, საცხოვრებელი ბინის და სახლის რეალიზების შემთხვევაში ფიზიკური პირები 5%-იანი განაკვეთით იბეგრებიან, ხოლო კომერციული უძრავი ქონების რეალიზებისას 20%-იანი განაკვეთით. მისი თქმით, იქიდან გამომდინარე, რომ საჯარო გადაწყვეტილების თანახმად, სასტუმროს ინფრასტრუქტურის ფარგლებში არსებული ფართობი/ნომერი საცხოვრებელ ბინად/სახლად არ მიიჩნევა, მისი რეალიზების შემთხვევაში, ფიზიკური პირი 20%-იანი განაკვეთით დაიბეგრება.
აღსანიშნავია, რომ იბეგრება ნამეტი შემოსავალი, ანუ სხვაობა ბინის შეძენისას არსებულ ფასს და მისი გაყიდვისას არსებულ ღირებულებას შორის.
„ზოგადად ფიზიკური პირის მიერ გაყიდული უძრავი ქონება იბეგრება ნამეტი შემოსავლიდან. ნამეტი შემოსავალი ეს არის სხვაობა ბინის რეალიზაციის ფასსა და შეძენის ფასს შორის. დავუშვათ, თუ 100,000 ლარად ნაყიდი ბინა ფიზიკურმა პირმა გაყიდა 150,000 ლარად, 50,000 ლარი იქნება ნამეტი, რომელიც ბინისა და სახლის შემთხვევაში იბეგრება 5%-იანი განაკვეთით, ხოლო სხვა უძრავი ქონების ან სხვა აქტივის შემთხვევაში, თუ არ ჩავთვლით ავტომობილებს, იბეგრება 20%-ით. ამიტომ არის მნიშვნელოვანი იმის გამიჯვნა ბინად ჩაითვლება უძრავი ქონება თუ სხვა ქონებად, რადგან ერთ შემთხვევაში არის 5%, მეორე შემთხვევაში კი 20%. გარდა ამისა, უძრავი ქონების მიკუთვნება ბინა-სახლზე ან სხვა აქტივზე მნიშვნელოვანია კიდევ იმიტომ, რომ ბინა-სახლის შემთხვევაში საერთოდ არ გვექნება საშემოსავლო გადასახადი, თუ 2 წლის შემდეგ გავყიდეთ ეს ბინა და აქ არ აქვს მნიშვნელობა იმას, ბინა იქამდე გაქირავებული იყო თუ არა. ხოლო სხვა აქტივის შემთხვევაში, დავუშვათ კომერციული ფართი, მიწა, ნებისმიერი არასაცხოვრებელი ფართი, ამ შემთხვევაში საშემოსავლო გადასახადი რომ არ შეგვეხოს, 2 წლის მერე უნდა გავყიდოთ ეს უძრავი ქონება და თან ბოლო 2 წელი არ უნდა იყოს ეს ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენებული, მათ შორის გაქირავებული.
ამ საჯარო გადაწყვეტილებით კი ფინანსთა სამინისტრომ დაადგინა 4 კრიტერიუმი, რისი მიხედვითაც გადაწყდება, უძრავი ქონება ჩაითვლება თუ არა ბინა-სახლად, ანუ 5% გავრცელდება თუ არა მასზე. ეს არის ის, რომ ეს ქონება უნდა იყოს სათანადო წესით რეგისტრირებული, ქონება უნდა იყოს საცხოვრებლად განკუთვნილი, უზრუნველყოფილი უნდა იყოს სათანადო კომუნიკაციებით - დენი, წყალი, გაზი და ბოლოს, ეს არ უნდა იყოს არასაცხოვრებელი ფართის ნაწილი. ამასთან, ამბობენ, რომ სასტუმროს ტიპის კომპლექსები, ტურისტული საწარმოები, არ ჩაითვლება ბინებად. ჩვენ ვიცით, რომ ბინები ზოგჯერ იყიდება არა ჩვეულებრივ საცხოვრებელ კორპუსში, არამედ აპარტამენტების ტიპის შენობებში და თუ ეს აპარტამენტის ტიპის შენობა უზრუნველყოფილია სასტუმრო ინფრასტრუქტურით, ისინი არ თვლიან ამას ბინებად. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ 2 წლის შემდეგაც რომ გაიყიდოს ასეთი აპარტამენტი ფიზიკური პირის მიერ, თუ ის ბოლო 2 წელი გაყიდვამდე იქნებოდა გაქირავებული, ან ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენებული, უკვე შეღავათი აღარ ეკუთვნის ფიზიკურ პირს. ეს ყველაფერი ნიშნავს იმას, რომ დაბეგვრის შემთხვევაში იქნება 20%-იანი განაკვეთი და არა 5%. შესაბამისად, ყველა ასეთი ფართის მეპატრონემ უნდა იცოდეს, რომ თუნდაც ქონება 2 წლის შემდეგ გაყიდოს, თუ ბოლო პერიოდში იქნებოდა გაქირავებული, მათ 20%-იანი განაკვეთის გადახდა მოუწევთ 5%-ის ნაცვლად”, - განაცხადა დავით პაპიაშვილმა.
bm.ge