გუშინ, 2026 წლის 16 აპრილს, რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ოფიციალური   წარმომადგენლის ბრიფინგის შემდეგ, რომლის დროსაც ქალბატონმა მარია ზახაროვამ ევროკავშირში საქართველოს გაწევრიანების შედეგებზე ისაუბრა, საქართველოში ყველა მთავარი რუსული ტელეარხი გამორთეს – 1 канал, НТВ, Россия 24 და ყველა სხვა არხი, რომლებზეც საინფორმაციო და პოლიტიკური გადაცემები გადაიცემა (ეთერში მხოლოდ მულტიპლიკაციური, იუმორისტული, სპორტული და შემეცნებითი არხები დარჩა). იყო ეს დამთხვევა, თუ მარია ზახაროვას განცხადება საქართველოს შესახებ დიდი ხნის წინ მიღებული გადაწყვეტილების ტრიგერად იქცა, უახლოეს მომავალში გაირკვევა.

   მეორე დღე იწურება, მაგრამ არც სატელეკომუნიკაციო კომპანიებს და არც ხელისუფლების წარმომადგენლებს არანაირი განცხადება არ გაუკეთებიათ. გასაკვირია, რომ დუმან როგორც მედიასაშუალებები, ისე სოციალური ქსელების სენსაციებზე დახარბებული მომხმარებლები. უმსხვილესი სატელეკომუნიკაციო კომპანია Magticom-ის ოპერატორები ბუნდოვნად პასუხობენ, რომ ტელემაუწყებლობა შეწყვეტილია „ტექნიკური ხარვეზის გამო და თავადაც ელიან მის აღმოფხვრას“. თუმცა, ვისი ტექნიკური გაუმართაობაა ეს – რუსული თუ ქართული მხარის – და ვინ და როდის გამოასწორებს მას, არ იტყობინებიან, რამდენიც არ უნდა ჩაეკითხო. ამასთან, კლიენტებისთვის წინასწარ გადახდილი, მაგრამ მიუწოდებელი პროდუქტის კომპენსირებასაც არ აპირებენ.

  შეგახსენებთ, რომ სააკაშვილის რეჟიმის მიერ აკრძალული რუსული ტელეარხები ახალმა ხელისუფლებამ 2012 წლის ბოლოს ჩართო და მას შემდეგ ისინი არასდროს გამორთულა. ქართველ ტელემაყურებელს სამხრეთ კავკასიის სხვა ქვეყნებთან შედარებით ყველაზე ფართო წვდომა ჰქონდა რუსულ ტელეარხებზე, რომლებიც პაკეტებში ათეულობით იყო წარმოდგენილი.

   უდავოა, რომ ადგილი აქვს პოლიტიკურ გადაწყვეტილებას, რომელიც ან ხვალამდე გაუქმდება, ან უცხოეთში ვიზიტით მყოფი საკანონმდებლო და აღმასრულებელი ხელისუფლების ხელმძღვანელები თბილისში დაბრუნდებიან და შეადგენენ განცხადების ტექსტს, რომელიც სატელეკომუნიკაციო კომპანიების მფლობელებს დაეგზავნებათ.

   პოლიტიკური გადაწყვეტილება – საქართველოში რუსული საინფორმაციო-პოლიტიკური ტელეარხების ტრანსლაციის აკრძალვის შესახებ – დიდი ალბათობით ნაკარნახევი იყო: 1 – ბოლო დღეებში თბილისში უცხოური დელეგაციებისა და ცალკეული ვიზიტორების ყოფნით, კერძოდ – ევროპის საბჭოს ადამიანის უფლებათა კომისრის, მაიკლ ო'ფლაერტის ვიზიტით; 2 – საქართველოს პრემიერ-მინისტრისა და პარლამენტის თავმჯდომარის გამოსვლებით საერთაშორისო ფორუმებზე – ანტალიის დიპლომატიურ ფორუმსა (ADF) და თურქეთში საპარლამენტთაშორისო კავშირის (IPU) გენერალური ასამბლეის სესიაზე.

   უცხოური დელეგაციები უნდა დარწმუნებულიყვნენ, რომ საქართველოს არ შეუცვლია ევროატლანტიკური ინტეგრაციის კურსი, ადამიანის უფლებების დაცვისა და ფუნდამენტური თავისუფლებების იდეალები; რომ ოპოზიცია ცილს სწამებს – ქვეყანაში უზრუნველყოფილია მედიაპლურალიზმი, სიტყვისა და გამოხატვის თავისუფლება, რაც გარანტირებულია საქართველოს კონსტიტუციითა და კანონმდებლობით. ამაშივე უნდა დაერწმუნებინათ წარმომადგენლობითი საერთაშორისო ფორუმების მონაწილეები პრემიერ-მინისტრსა და პარლამენტის თავმჯდომარეს, რომლებმაც, როგორც ყოველთვის, ამხილეს „ევროპული ბიუროკრატია“ ორმაგ სტანდარტებსა და საქართველოს მიმართ არაობიექტურ დამოკიდებულებაში. და იმის დასამტკიცებლად, რომ საქართველომ მიიღო კანონები უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის, უცხოელი აგენტებისა და გრანტების შესახებ არა მხოლოდ დასავლური აგენტების წინააღმდეგ, საქართველოს ხელისუფლებას სავსებით შეეძლო აეკრძალა რუსული საინფორმაციო-პოლიტიკური არხების ტრანსლაცია, როგორც რუსული პროპაგანდისა და აგიტაციის იარაღი.

ევროპელებს სავსებით შეეძლოთ მიეთითებინათ საქართველოს პოლიტიკური ხელმძღვანელობისთვის რუსეთის „რბილი ძალის“ მიმართ გამოჩენილ „ლოიალობაზე“ და აქ, ძალიან ხელსაყრელ დროს, გამოჩნდა ბოლო მაგალითი – რუსეთის საგარეო უწყების ოფიციალური წარმომადგენლის ბრიფინგი, სადაც ქალბატონმა ზახაროვამ დაწვრილებით აღწერა არასახარბიელო პერსპექტივები ქართველი ხალხისა და საქართველოსთვის, რომელიც ევროკავშირში შესვლის შემთხვევაში რუსეთისთვის არამეგობრული ქვეყნების სიაში მოხვდება. ბრიფინგის მსვლელობისას აშკარად პროვოკაციულ კითხვაზე პასუხისას, ქალბატონმა მარია ზახაროვამ გაოცება გამოხატა, რომ ევროკავშირის მხრიდან საქართველოსზე უსაფუძვლო პრესინგის შემდეგ, ქვეყანა კვლავ ერთგული რჩება თავისი ევროატლანტიკური კურსის. ხაზს ვუსვამ – საქართველოს კონსტიტუციის 78-ე მუხლს, რომელსაც ახსენებს ზახაროვასთვის კითხვის დამსმელი, ჰქვია „ევროპულ და ევროატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაცია“, ანუ ითვალისწინებს საქართველოს გაწევრიანებას არა მხოლოდ ევროკავშირში, არამედ ნატოშიც. საქართველოს პარლამენტს კი ამ მომენტში მისი გაუქმება არ შეუძლია, რადგან მმართველ პარტია „ქართულ ოცნებას“ პარლამენტში საკონსტიტუციო უმრავლესობა არ გააჩნია. როგორ შეიცვლება ბალანსი 2028 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგად, უცნობია.

  ყურადღებას ვამახვილებ იმაზე, რომ ბოლო დროს ყველა ბრიფინგზე ქალბატონი ზახაროვა ვრცლად პასუხობს კითხვებს საქართველოს შესახებ, რისთვისაც იგი, საკუთარი აღიარებით, „ემზადება“, თითქოს წინასწარ იცოდეს, რას ჰკითხავენ. თუმცა, ის მდგომარეობა, როდესაც მეზობლებს შორის კომუნიკაცია შემოიფარგლება მხოლოდ ერთი მხარის საგარეო უწყების ოფიციალური წარმომადგენლის განცხადებებით, აიხსნება მთელი რიგი მიზეზებით, რომლებიც არაერთხელ ხსენებულა ქართულ მედიასივრცეში, მაგრამ, როგორც ჩანს, ქალბატონი ზახაროვას მხედველობის არეში არ მოხვედრილა.

   თუმცა საკითხი ბევრად უფრო სერიოზულად დგას: ვინ დაუმალა ქალბატონ ზახაროვას აქტუალური კომპეტენტური ინფორმაცია საქართველოს შესახებ და სანაცვლოდ შეატყობინა, რომ საქართველოს აი, ახლავე მიიღებენ ევროკავშირში? რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს გამოცდილმა თანამშრომელმა მარია ზახაროვამ, საქართველოს შესახებ კითხვაზე პასუხისას, თავადვე სამართლიანად შენიშნა, რომ ევროკავშირი აკრიტიკებს და ავიწროებს საქართველოს ყოველგვარი მიზეზის გარეშე. მაშ, როგორ აპირებს ამის შემდეგ ევროკავშირი, რომელიც ასე უკმაყოფილოა საქართველოთი და მის წინააღმდეგ სანქციებს აწესებს, მის მიღებას თავის რიგებში?! და როგორ შევა საქართველო, რომლის ხელისუფლებამ 2012 წლიდან რუსეთის მიმართ ექსკლუზიურად მშვიდობიანი პოლიტიკა გამოაცხადა და უარი თქვა მის წინააღმდეგ „მეორე ფრონტის“ გახსნაზე, ევროკავშირში, რომელიც დე-ფაქტო ომის მდგომარეობაშია რუსეთთან 2022 წლიდან?!

   თუკი საქართველოს ევროკავშირში ინტეგრაციის პროცესი ისედაც ოფიციალურად შეჩერებულია ბრიუსელის მიერ 2030 წლამდე, ხოლო ნატოში ინტეგრაციამ თავისთავად დიდი ხნის ჩაფლავდა, როდესაც ქართული ხელისუფლება აკრიტიკებს ევროპულ დემოკრატიას ქართველი ხალხისთვის იდენტობისა და ტრადიციების შეცვლის იძულების მცდელობის გამო, რაღატომ აშინებს რუსეთი საქართველოს იმ პრობლემებით, რომლებიც მას ევროკავშირში შესვლის შემთხვევაში ელის? როდესაც ქართველმა ხალხმა გააცნობიერა, რომ ევროკავშირმა არ მიიღო საქართველო და არც აპირებს მის მიღებას არასდროს, რატომღა უნდა გახდეს რუსეთი ყველაფერში „დამნაშავე“?! და რატომ უნდა მიეცეს საბაბი ოპოზიციას იმის სათქმელად, რომ ოკუპანტი რუსეთი ქართველ ხალხს ძვირი ბენზინითა და პურით აშანტაჟებს?! და აი, ქართული ხელისუფლება, რათა დაამტკიცოს, რომ იგი არ არის პრორუსული, იძულებული გახდა აეკრძალა რუსული ტელეარხები! ხვალ კი შესაძლოა აკრძალოს საქართველოში მოქმედი ორი-სამი რუსულენოვანი მედიასაშუალება, რომელთა სარედაქციო პოლიტიკა მიმართულია რუსულ-ქართული ურთიერთობების მოწესრიგებისკენ. გამოვრიცხავ, რომ ქალბატონი ზახაროვას განცხადების მიზანი სწორედ ეს ყოფილიყო, მაგრამ ასე გამოვიდა.

   ვისთვის იყო განკუთვნილი ქალბატონი ზახაროვას განცხადება? საქართველოში მისი ბრიფინგების ტრანსლაცია არ ხდება, მათ ტექსტებსა და ვიდეოებს, „საქინფორმის“ გარდა, არავინ და არასდროს აქვეყნებს. საქართველოს მოქალაქეები, მით უმეტეს ისინი, ვინც რუსულ ენას არ ფლობენ, ამ თემატიკით არ ინტერესდებიან. ესე იგი, ქალბატონი ზახაროვას განცხადება პოლიტიკოსებისთვის – ხელისუფლებისა და ოპოზიციისთვის იყო განკუთვნილი? მაგრამ განა ქართველმა პოლიტიკოსებმა ზეპირად არ იციან ზახაროვას მიერ მოყვანილი სტატისტიკა? განა ამ სტატისტიკას გამონაკლისის გარეშე ყველა ქართული მედიასაშუალება არ აქვეყნებს, მათ შორის თავისი ელექტრონული გამოცემების რუსულენოვან ვერსიებში?! შესანიშნავად იციან, მაგრამ თავიანთ პოლიტიკურ გეგმებზე უარს არ იტყვიან. მინიმუმ მანამ, სანამ რუსეთი არ დაასრულებს ომს უკრაინაში, ან დასავლეთი არ დაასრულებს რუსეთს – ქართველი პოლიტიკოსები არც ასეთ ვარიანტს გამორიცხავენ.

მანამდე კი არავინ აპირებს არარსებული ქართულ-რუსული ურთიერთობები „მკვდარი წერტილიდან“ დაძრას. მაგრამ არც ევროკავშირში აპირებს ვინმე საქართველოს მიღებას. აი, ექსპორტ-იმპორტი, ტურისტები და ავიარეისები – ეს გაგრძელდება, ან ესეც შეწყდება რუსული ტელეარხების ტრანსლაციასავით, თუ ფრთხილად არ ვიქნებით და ემოციებს გასაქანს მივცემთ. წარმოგიდგენიათ, რა დაბრკოლებები შეექმნებათ ახლა იმ საზოგადოებრივ მოღვაწეებს, რომლებიც საქართველოს ნეიტრალიტეტის მომხრენი არიან, რაც გუშინწინ კატეგორიულად გამორიცხა საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრმა, გუშინ კი მოწონებით ახსენა რუსეთის საგარეო უწყების ოფიციალურმა წარმომადგენელმა?!

   არნო ხიდირბეგიშვილი,

საქართველოს საინფორმაციო-ანალიტიკური სააგენტო „საქინფორმის“ გენერალური დირექტორი და მთავარი რედაქტორი, უშიშროების, სტრატეგიული ანალიზისა და საინფორმაციო პოლიტიკის ცენტრის დირექტორი.

2026 წლის 17 აპრილი
საქართველო, თბილისი