ტრანზიტი თუ ტერიტორია?

   ქართული ოპოზიცია ხელისუფლებას საყვედურობს — აი, სომხეთი და აზერბაიჯანიც კი, მრავალწლიანი ომის მიუხედავად, შერიგდნენ და სატრანსპორტო დერეფანს ხსნიან, რის შედეგადაც საქართველო სატრანზიტო ფუნქციას კარგავსო.

ნუთუ ოპოზიციას სურს, რომ საქართველო რუსეთს ისევე შეურიგდეს, როგორც სომხეთი აზერბაიჯანს, ოღონდ კი სატრანსპორტო დერეფნები გაიხსნას — რკინიგზა აფხაზეთის გავლით და საავტომობილო მიმოსვლა ცხინვალის რეგიონის გავლით? ანუ, ახლა ოპოზიციისთვის ტრანზიტი უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ტერიტორიული მთლიანობა?

არადა, როგორ უნდა აღდგეს დიპლომატიური ურთიერთობები რუსეთთან ისე, რომ სამუდამოდ არ დაიკარგოს აფხაზეთი და ცხინვალის რეგიონი, არ დავკარგოთ სახე და ამ საქმეებში არ ჩავრიოთ „პრორუსი“ ავანტიურისტები, მოღალატე მოლაყბეები და უცხოეთის აგენტები, თქვენთვის და ბიძინა ივანიშვილისთვის კარგად არის ცნობილი.

დინების მიმართულებით თუ მის საწინააღმდეგოდ?

   სამხრეთ კავკასიის უდიდესი მდინარე — მტკვარი — სათავეს იღებს თურქეთში (სომხეთის მთიანეთზე), გაედინება საქართველოზე და სრულდება აზერბაიჯანში (ერთვის კასპიის ზღვას). და პირიქით — შუა დერეფანი, რომელიც აზიას ევროპასთან აკავშირებს, მიემართება აზერბაიჯანიდან — საქართველოს გავლით — თურქეთისკენ.

   რომელი მიმართულებაა უფრო მნიშვნელოვანი საქართველოს საგარეო პოლიტიკისთვის — მტკვრის დინების მიმართულებით თუ მის საწინააღმდეგოდ? აზერბაიჯანისა და კასპიის ზღვის გავლით — აზიისკენ, თუ თურქეთის გავლით — ევროპისკენ, როგორც შუა დერეფანი? მესამე მიმართულება — ჩრდილოეთით, იმერეთის ველის გავლით — თქვენ მიერ არ განიხილება რუსეთსა და უკრაინას შორის ომის დასრულებამდე.

წყალი თუ მოწყალება?

   მსოფლიოს ქვეყნების უმეტესობა მტკნარი წყლის დეფიციტს განიცდის, ან ონკანის წყლის დალევა არ არის რეკომენდებული. დალოცვილი საქართველო ფლობს უმდიდრეს წყლის რესურსებს (25 ათასი მდინარე, 2 ათასზე მეტი მინერალური წყარო, ასობით ტბა, წყალსაცავი და 277 მილიარდი დოლარის ღირებულების უმაღლესი ხარისხის გრუნტის წყლები). ტყუილად როდი ახსენებენ ქართველები თავიანთ მიწას წყალთან ერთად — „მიწა-წყალი“, თუმცა რატომღაც საკუთარ წყალში ფულს იხდიან.

   იქნებ, არაბი მილიარდერი მუჰამედ ალაბარი საქართველოში 6,5 მილიარდი დოლარის ინვესტიციას უნიკალური ქართული წყლის გამო ახორციელებს, ხოლო ქალაქების მშენებლობა კრწანისსა და გონიოში მეორეხარისხოვანია? ალაბარი ბიზნესმენია, რომელიც აპირებს საქართველოში ფული იშოვნოს, ხოლო ქართველი მილიარდერი ბიძინა ივანიშვილი — მეცენატია, რომელმაც საქართველოში ქონების ნახევარი დაკარგა: თქვენ გამორიცხავთ მათი ინტერესების შეჯახებას შუშის სასახლის გარშემო მოხეტიალე პანელური რეკლამშიკების, მოფილოსოფოსო მკითხავებისა და სხვა უვიცების სასიხარულოდ, რომელთაც წყალი კი არა, გრიგორიჩისგან მოწყალება სწყურიათ?

   ვინძლო არ განმეორდეს 2013 წლის სიტუაცია, როდესაც უსუფაშვილს და სანიკიძეს სურდათ 6 მილიარდ დოლარად მტკვრის მოტაცება — მისი მილებით ირანში გადაქაჩვა, რათა დამშრალი ურმიის ტბა შეევსოთ.

გენერაცია თუ დეგრადაცია?

   წყალი ესაჭიროება ჰესებს ელექტროენერგიის გამოსამუშავებლად, ატომური ელექტროსადგურებისა და მონაცემთა დამუშავების ცენტრების (data center) გასაგრილებლად. აბუ-დაბიში პანელურ დისკუსიაზე თქვენ განაცხადეთ, რომ აპირებთ 2,5-ჯერ გაზარდოთ გენერაცია, რათა ელექტროენერგია ევროპას მიაწოდოთ შავი ზღვით, წყალქვეშა კაბელით.

   როგორ შეიძლება საქართველოში გენერაციის 2,5-ჯერ გაზრდა, თუ არ აშენდა ახალი ჰესები, რომლებსაც შეიძლება ხუდონჰესისა და ნამახვანჰესის ბედი ეწიოთ? პროექტ „Black Sea Energy“-ის შესაბამისად, „მწვანე“ ენერგიას აზერბაიჯანი აწარმოებს, ხოლო საქართველოს ტერიტორიაზე მხოლოდ კაბელი გადის, განა ასე არ არის? მაშინ რას უკავშირდება ცვლილებები? აანაზღაურებს თუ არა ელექტროენერგიის გაყიდვიდან მიღებული მარჟა ეკოლოგიისთვის, ბიომრავალფეროვნებისთვის მიყენებულ ზიანს - დატბორილი დაცული ტერიტორიები, კაშხლების ტყვეობაში მოქცეული თევზი და სხვა? და ეს იმისთვის, რომ ევროპას ჰქონდეს სითბო და სინათლე?! ევროპას, რომელიც საქართველოში სახელმწიფო გადატრიალებებს ასპონსორებს, მის ხელმძღვანელობას სანქციებს უწესებს და მისი მოქალაქეებისთვის უვიზო რეჟიმის გაუქმება სურს?!

ხიდი თუ დერეფანი?

   რამდენად ცუდია, რომ შუა დერეფნის (TITR) ტვირთების ნაწილი ზანგეზურის დერეფნის (TRIPP) გავლით წავა? განა მტკვარზე გადებული ხიდი გაუძლებს მრავალჯერ გაზრდილი ტრაილერების ნაკადის სიმძიმეს, რომლებიც თავიანთი გამონაბოლქვით ჰაერს წამლავენ? განა ქართული ინფრასტრუქტურა და ლანდშაფტი, პირველ რიგში — გზები, ხიდები და გვირაბები, რომლებიც ხანდახან ინგრევა, ასევე პორტები და საბაჟოები გაუძლებს გაზრდილ დატვირთვას? ტონობით ნარკოტიკი და ასაფეთქებელი ნივთიერება აღმოაჩინეს ქართველმა ძალოვნებმა ტრაილერებში მოწყობილ სამალავებში, და რა იქნება, როცა მათი რაოდენობა გაიზრდება? თქვენთვის ცნობილია — რამდენი საათი და თანამშრომელია საჭირო ერთი ტრაილერისა და მისი ტვირთის დეტალური დათვალიერებისთვის?

ექსპორტი თუ ტრანზიტი?

   განა საქართველოში სოფლის მეურნეობის განვითარება უფრო პრიორიტეტული არ არის, ვიდრე ტვირთებისა და ელექტროენერგიის ტრანზიტი, რომელიც თავადაც არ გვყოფნის? განა უფრო მომგებიანი და პრესტიჟული არ არის საქართველოში წარმოებული პროდუქციის — თავისი საგემოვნო თვისებებით უნიკალური, ეკოლოგიურად სუფთა ხილისა და ბოსტნეულის, ღვინისა და მინერალური წყლების, ასევე წიაღისეულის ექსპორტი? რატომ მოიხმარს საქართველოს მოსახლეობა ჩინეთიდან და თურქეთიდან იმპორტირებულ საკვებ პროდუქტებს, ხოლო საზღვარგარეთ ქართულ მანდარინებზე რიგებია? რატომ ჩეხავენ კახელი გლეხები ვენახებს, როდესაც ქართული ღვინო საზღვარგარეთ დიდი მოთხოვნით სარგებლობს? განა ეს საბოტაჟი და მავნებლობა არ არის?

   გარდა წყლის უზარმაზარი მარაგებისა, საქართველოს წიაღი მდიდარია ოქროთი, მანგანუმით, ნახშირით, იშვიათმიწა ლითონებით, ნავთობითა და 800 მილიარდი დოლარის ღირებულების ბუნებრივი აირით — მხოლოდ გასულ კვირას საქართველომ გასაყიდად გაიტანა საქართველოში მოპოვებული 5 მლნ კუბური მეტრი გაზი! და კიდევ — შემოსავლები ტურიზმიდან. განა ეს უზარმაზარი სიმდიდრე არ ეყოფა საქართველოს 3-მილიონიან მოსახლეობას, ჩვენს შვილიშვილებსაც კი? და თუ ჩვენ ამდენი გაზი და ნავთობი გვაქვს, რატომ ვყიდულობთ მათ აზერბაიჯანისა და რუსეთისგან?

ციხიდან — ევროკავშირში?

   ამბობენ, რომ ციხე აახლოებს და რომ ნამდვილმა პოლიტიკოსმა ციხე უნდა იგემოს.

ნუთუ „ქართული ოცნებისა“ და „ნაციონალური მოძრაობის“ ელიტები ერთად იხდიან სასჯელს რუსთავის ციხეში იმიტომ, რომ ბიძინა ივანიშვილს მათი დამეგობრება სურს? რათა საქართველოში ბოლოსდაბოლოს დასრულდეს დაპირისპირება ხელისუფლებასა და ოპოზიციას შორის და ციხიდან გამოვიდეს საქართველოს ახალი მთავრობა — კოალიციური, როგორც ამას ბრიუსელი მოითხოვდა? შემდეგ კი საქართველო მიიღონ ევროკავშირსა და ნატოში, რომელსაც ტრამპმა მტერი და საფრთხე უწოდა?

დახმარება თუ გამოსასყიდი?

კიევმა „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებას ამორალური უწოდა და საქართველოდან ელჩი გაიწვია; ზელენსკი ითხოვს თავისი მრჩევლის, უკრაინის მოქალაქე სააკაშვილის გათავისუფლებას, რომელიც საქართველოში „ქართული ოცნების“ ხელისუფლების დამხობის მიზნით შემოაგზავნეს.

   რატომ ეხმარება საქართველო უკრაინას, რომლის ხელისუფლებაშიც დასაქმებულნი არიან საქართველოდან გაქცეული რეჟიმის დამნაშავეები? სადაც ყვავის კორუფცია, რომლითაც ტრამპი შოკირებულია? რატომ უგზავნის საქართველო უკრაინას ასობით ათას ტონა ჰუმანიტარულ ტვირთს და ეხმარება უკრაინელ ემიგრანტებს, რომლებსაც დახმარება არ სჭირდებათ — განსხვავებით საქართველოს უკიდურესად გაჭირვებული მოქალაქეებისგან? რატომ ეხმარება საქართველო უკრაინას, რომელსაც აშშ უკვე აღარ ეხმარება? სამაგიეროდ უკრაინას ეხმარება ევროკავშირი, რომლის ლიდერებიც არ წყვეტენ „ქართული ოცნების“ ხელისუფლების დამხობის მცდელობებს… ან იქნებ საქართველო უკრაინას გამოსასყიდს უხდის, რათა მან არ დაბომბოს თბილისი, როგორც ცოტა ხნის წინ დაბომბა ბესლანი?

რუსეთი თუ უკრაინა?

   ბაქოს უკრაინის გამარჯვება სურს, რათა საბოლოოდ განდევნოს რუსეთი სამხრეთ კავკასიიდან და სათავეში ჩაუდგეს რეგიონს; ფაშინიანს უკრაინის გამარჯვება სურს, რათა გაანადგუროს სომხური სამოციქულო ეკლესია, როგორც უკრაინამ გაანადგურა უკრაინის მართლმადიდებელი ეკლესია, და გაიმარჯვოს ივნისის არჩევნებში; სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია მეორის ღვიძლმა ძმისშვილმა — ბათუმისა და ლაზეთის მიტროპოლიტმა, მეუფე დიმიტრი შიოლაშვილმა — ლოცულობს უკრაინის გამარჯვებისთვის, რათა ბიძის შემდეგ თავად გახდეს საქართველოს პატრიარქი.

და რა სიკეთეს მოუტანს საქართველოს უკრაინის გამარჯვება, რომლის პროპაგანდაზეც არის მიმართული ყველა ქართული ტელეკომპანიის — ოპოზიციურისა თუ პროსამთავრობოს — სარედაქციო პოლიტიკა? საქართველოში გადმოისხმება „ქართული ლეგიონი“, გაუსწორდება „ქართული ოცნების“ ლიდერებს, გაათავისუფლებს სააკაშვილს და მას საქართველოს ხელისუფლების სათავეში დააბრუნებს; უკრაინული დრონები დაბომბავენ „ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანის“ მილსადენს, ტერმინალს ყულევში ან ტანკერს ქართულ პორტში, რაც ეკოლოგიურ კატასტროფას გამოიწვევს. აქვს კი საქართველოს ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემები, თუ ამერიკული ავიამზიდი ქართველების დასაცავად მტკვარში შემოვა?

მტრები თუ სულელები?

   „ქართული ოცნების“ ვერცერთი მტერი, იქნება ეს ოპოზიცია, „deep state“ თუ ევროპული ბიუროკრატია, ვერ მოიფიქრებდა თქვენი ხელისუფლებისთვის იმაზე „შავ“ პიარს, ვიდრე სამთავრობო დაწესებულებების გადატანაა არსენალის მთაზე, კუკიის სასაფლაოს მეზობლად. რა შეიძლება იყოს იმიჯისთვის იმაზე გამანადგურებელი, ვიდრე ხელისუფლება, რომელიც საკუთარი ფეხით მიდის სასაფლაოზე?! წინა პროექტი, როდესაც ხელისუფლება საკუთარი ფეხით მიდიოდა ციხეში — სამთავრობო დაწესებულებების გადატანა დანგრეული ორთაჭალის ციხის ადგილზე — არაფრით სჯობდა და, სავარაუდოდ, იმავე ავტორს ეკუთვნოდა. აღარაფერს ვამბობ მთელი თბილისისთვის აღმაშფოთებელ პროექტზე — დაინგრეს ისტორიული სტადიონი „დინამო“ და ახალი ქალაქგარეთ აშენდეს...

   მაშ, ვინ უფრო მეტია „ქართულ ოცნებაში“ — ფარული მტერი თუ აშკარა სულელი? ხომ არ დადგა დრო, მტკვარს გავატანოთ როგორც ერთნი, ისე მეორენი?

არნო ხიდირბეგიშვილი,
ქართული საინფორმაციო-ანალიტიკური სააგენტო „საქინფორმი“-ს გენერალური დირექტორი და მთავარი რედაქტორი, უშიშროების, სტრატეგიული ანალიზისა და საინფორმაციო პოლიტიკის ცენტრის დირექტორი.

2026 წლის 26 იანვარი
საქართველო, თბილისი